Αντώνης Κανάκης με 5 λέξεις

Ίσως ο πιο πετυχημένος άνθρωπος της σημερινής ελληνικής τηλεόρασης μιλάει αποκλειστικά στον Πλακώνα Κωνσταντίνο και το sheepblogging.

Πλακώνας Κωνσταντίνος: Καλησπέρα πρόεδρε!

Αντώνης Κανάκης: Γεια χαρά!

Κ: 1)Άποψη: Το “Ράδιο Αρβύλα” πλέον, διαμορφώνει κοινωνική άποψη, επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό και κυρίως τις νεαρές ηλικίες. Σε “βαραίνει”, σου προσδίδει ευθύνες; Νιώθεις ότι ασκείς κάποιου είδους “εξουσία”; Κάποια παιδιά σε έχουν ως πρότυπο!

Α:Έχω ξανατοποθετηθεί και σε προηγούμενες συνεντεύξεις μου και έχω πει ότι δεν είμαι υπέρ των προτύπων, ούτε είχα ιδιαίτερα πρότυπα στη ζωή μου, ούτε θέλω να είμαι εγώ το πρότυπο κανενός. Αντιθέτως, πιστεύω ότι οι άνθρωποι και ειδικά οι νέοι άνθρωποι, πρέπει να αμφισβητούν τα πάντα και δεν εννοώ την αμφισβήτηση για την αμφισβήτηση, εννοώ την αμφισβήτηση για την εξέλιξη. Δηλαδή μπορεί να αμφισβητήσεις κάτι, να το επαναξιολογήσεις και να καταλήξεις τελικά στο ότι συμφωνείς μαζί του ή ότι σου ταιριάζει. Αν όμως το επαναξιολογήσεις και δε συμφωνείς μαζί του, να διαμορφώσεις τη δική σου άποψη και να μην αποδέχεσαι τα πράγματα με τα οποία δε συμφωνείς. Σίγουρα υπάρχει μια μορφή ευθύνης σε όλο αυτό που προανέφερες, αλλά δε μπορώ να την αφήσω να με βαραίνει. Γιατί αν ζεις ή ακόμα περισσότερο αν δημιουργείς, υπό το βάρος μιας ευθύνης, η σκέψη σου παύει να είναι ελεύθερη και χάνεται ο αυθορμητισμός, στοιχείο που θεωρώ πολύ σημαντικό στη δημιουργία και έχει μεγάλη σχέση με την αλήθεια των πραγμάτων. Όσον αφορά στην εξουσία, δε νιώθω ότι ασκώ κάποια εξουσία και σίγουρα δεν είναι αυτή η διάθεσή μου.

Κ: 2)Πολιτική: Αν ήσουν σε κάποιο πολιτικό αξίωμα, ποιο θα ήταν το πρώτα πράγμα που θα προσπαθούσες να “περάσεις” έτσι ώστε να βελτιωθεί η κοινωνία;

Α: Δεν ξέρω… Δεν είμαι 100% σίγουρος… Πέρα από τα εκατομμύρια πρακτικά πράγματα που κατά την άποψη μου είναι πολύ εύκολο να αλλάξουν, αλλά για κάποιο λόγο κανένας στη χώρα μας δε φαίνεται να έχει τη διάθεση, τη θέληση, τη σκέψη ή τη τόλμη να τα αλλάξει , πέρα λοιπόν από αυτά, το σημαντικότερο είναι ότι θα προσπαθούσα να εμπνεύσω και τον ίδιο μου τον εαυτό, αλλά και τους υπόλοιπους ανθρώπους να γίνουμε όλοι μαζί καλύτεροι πολίτες, με σεβασμό ο ένας για τον άλλον, για την κοινωνία μας και για το κράτος. Πιστεύω ότι αυτό που λείπει πολύ έντονα από την πολιτική είναι η έμπνευση, η φαντασία, η τόλμη και οι καινοτόμες ιδέες.  

Κ: 3)Σάτιρα: Η σάτιρα είναι στο αίμα σου και μάλιστα τη διαχειρίζεσαι με έναν άριστο-κατά την προσωπική μου άποψη-τρόπο, δεν θα έπρεπε να ασχολούμαστε πιο σοβαρά όμως με κάποια θέματα, να είμαστε ενεργοί και όχι απλά να σατιρίζουμε;

Α: Κατ’ αρχήν σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Επίτρεψε μου όμως να σου πω ότι λες δυο τελείως διαφορετικά πράγματα. Το αν εμείς ως πολίτες δεν είμαστε ενεργοί και δεν αντιδρούμε όπως θα έπρεπε σε όλα αυτά που μας εξοργίζουν και δημιουργούν πρόβλημα στις ζωές μας, δεν είναι ευθύνη της σάτιρας. Δε νομίζω ότι η σάτιρα πρότεινε ποτέ σε κανέναν απλά να σατιρίζουμε τα πάντα και να μην κάνουμε τίποτα άλλο.  

Κ: 4)Κόσμος: Σε ενδιαφέρει η άποψη που έχει ο κόσμος για εσένα; Σε ενδιαφέρει τι λέγεται, τι συζητιέται; (όχι στις φυλλάδες)

Α: Και ναι και όχι, νομίζω ότι με ενδιαφέρει μέσα σε ένα λογικό και υγιές πλαίσιο, με την έννοια ότι από τη μία ξέρω ποιος είμαι, ξέρω τι σκέφτομαι, ξέρω τι πιστεύω, αν τα έχω ή όχι καλά με τον εαυτό μου και με τη συνείδησή μου και όλα αυτά δεν χρειάζεσαι κανέναν άλλο να σου τα επιβεβαιώσει. Από την άλλη, άνθρωποι που είτε εκτιμώ ιδιαίτερα σε προσωπικό επίπεδο, είτε είναι οι ακροατές μας στο ραδιόφωνο, είτε οι τηλεθεατές μας στην τηλεόραση, στο σύνολο τους με ενδιαφέρει να καταλαβαινόμαστε και με ενδιαφέρει να έχουν μία θετική άποψη για τα πράγματα που κάνουμε και δημιουργούμε, χωρίς πάλι αυτό να είναι απαραίτητο και χωρίς αυτό να σημαίνει πως όταν η άποψη δεν είναι θετική, δεν είναι και σεβαστή.

Κ: 5)Όνειρο: Εκμυστηρεύσου μου ένα όνειρο σου που δεν έχει πραγματοποιηθεί.

Α: Το μοναδικό όνειρο που δεν έχω πραγματοποιήσει είναι να ησυχάσω και να βρω την ηρεμία μου, κυρίως σε προσωπικό επίπεδο. 

Κ: Αντώνη σε ευχαριστώ πολύ και σου εύχομαι να ηρεμήσεις σύντομα!

Α: Εγώ ευχαριστώ πολύ Κώστα, γιούυυρια!

Στον κόσμο του Αλ Τσαντίρι News

Από τον Άρη Δημοκίδη:

Applause, κυρία μου!
Ο εθνικός μας απελπισμένος

 

»Παλιά λάτρευα το Αλ Τσαντίρι, τώρα πια όμως ο Λαζόπουλος θυμίζει πολιτικό σχολιαστή/πολιτευτή με πιο έξυπνα λογοπαίγνια. Μιλά κυρίως για τους αδύναμους (κι ας δήλωσε ο Ψινάκης ότι ποτέ δεν τον άκουσε να μιλά γι' αυτούς στα γιοτ των πλουσίων). Οι πιο προβλέψιμες στιγμές της ρουτίνας του είναι όταν τον πιάνει η απελπισία την οποία πετυχημένα μεταδίδει και σε μας: «Κυρία μου, το ξέρω, σε χτυπάνε από παντού, είσαι σ' ένα τούνελ, όπου και να πας τοίχος, έτσι όπως μας έχουν κάνει δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε, ζητάμε λίγο αέρα, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΟΥΜΕ!». (Αν αυτά δεν προκαλούν κρίση στους καταθλιπτικούς, πίεση στους υπερτασικούς και πόνους στους καρδιακούς, τότε δεν ξέρω τι μπορεί να τα προκαλέσει!)
»Όταν η γκρίνια τελειώνει, μπαίνουν κλιπάκια ενός τηλεοπτικού γιατρού που λέει σόκιν χαζομάρες (με την ελπίδα να τον παίξει ο Λαζόπουλος) ή της Μπεζαντάκου που πέφτει από άλογα (με την ελπίδα να την παίξει ο Λαζόπουλος). «Δες, κυρία μου, δες με τι ασχολούνται», λέει κάθε τόσο απελπισμένος, «εδώ ο κόσμος καίγεται και δες με τι ασχολούνται». Εννοείται ότι αυτή είναι μονάχα η εισαγωγή, που στην πραγματικότητα υπονοεί: «Τώρα θα ασχοληθώ κι εγώ μ' αυτά». Και ασχολείται. Σχεδόν όσο μια κουτσομπολίστικη εκπομπή και απ' αυτή την άποψη θυμίζει λίγο σεμνότυφο θείο που ξεφυλλίζει με λαχτάρα το «Playboy», κάνοντας ταυτόχρονα «τσκ τσκ» για τα αίσχη που βλέπει.
»Το παίζει λοιπόν έκπληκτος και σοκαρισμένος (όπως θέλει να αισθανθούμε κι εμείς). Μετά γελάει όταν πρέπει να γελάσουμε, συγκινείται όταν πρέπει να συγκινηθούμε, εξοργίζεται όταν πρέπει να εξοργιστούμε: το πρόσωπό του είναι μια κινούμενη ταμπέλα «applause», σαν αυτές που ανάβουν στο στούντιο και λένε στο κοινό (που νιώθει πώς ζει ιστορικές στιγμές) πώς ακριβώς πρέπει να αντιδράσει.

Το δίκιο είναι εύκολο
Έντερα, σεξ, γέλιο και κλάμα

»Στο δεξί μέρος της οθόνης κλιπάκια με απελπισμένες γιαγιάδες που ουρλιάζουν στις λαϊκές αγορές ή με παππούδες που σχολιάζουν την κρίση με αστείες θυμοσοφίες. Στο αριστερό μέρος της οθόνης ο Λάκης κουνάει το κεφάλι του θλιμμένος (αν οι γιαγιάδες είναι απελπισμένες) ή ξεκαρδίζεται (αν οι παππούδες λένε κάποιο σόκιν οικονομικό υπονοούμενο). Καλά τα λένε όλοι, δεν αντιλέγω, αυτή η μανιέρα όμως... Έπειτα πάμε στους απεργούς, στους οποιουσδήποτε απεργούς που έχουν μεγάλο δίκιο - άλλωστε, σύμφωνα με τον Λαζόπουλο, δεν υπάρχει απεργός, ή νέος άνθρωπος, που να μην έχει δίκιο.
»Ανέκδοτα με σεξ και πεθερές μπλέκονται με δραματικούς μονολόγους για τις φοβερές ευθύνες του Γιώργου Παπανδρέου (που έφταιγε από πάντα, ακόμα κι όταν κυβερνούσε ο Καραμανλής!). Υπάρχουν και εύστοχοι σχολιασμοί και εξαιρετικά, λεπτά, αστεία. Όμως, αλήθεια, δεν καταλαβαίνω το κόλλημα με το χιούμορ τουαλέτας (και κρεβατοκάμαρας). Οι πορδές, το έντερο, οι ήχοι, το σεξ, τα παιδιάστικα υπονοούμενα! Μήπως στην αγωνία του να βρει τον μέσο τηλεθεατή και να μιλήσει στην καρδιά του βρήκε απλώς τον χαμηλότερο κοινό παρονομαστή και βολεύτηκε εκεί, στα εύκολα μπράβο και στο εύκολο γέλιο;

Γνήσιο, λεβέντικο ελληνικό δράμα
Fakin' it old school

»Προς το τέλος, αρχίζει η δραματική ρουτίνα: θλιμμένη μουσική, δυσάρεστες ειδήσεις, συγκινητικά γεγονότα, κάποια τραγική μπαλάντα. Και κατόπιν ο ηθοποιός ερμηνεύει (και ζωντανεύει τα λόγια από) κάποιο γράμμα φυλακισμένου, κάποιο email νέου ανθρώπου που δεν αντέχει άλλο τη σήψη γύρω του και, αν είμαστε πολύ άτυχοι, κάποια επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη για τους εθνομηδενιστές που θέλουν να μας καταστρέψουν.
»Η τόση πολλή συγκίνηση δεν μπορεί παρά να εκτονωθεί με γνήσιο, λεβέντικο ελληνικό τρόπο, δηλαδή με old school γλεντζέδικα τραγούδια τραγουδισμένα απ' τον Λάκη. Αυτή η κάθαρση-λύτρωση είναι γνωστή και ως «τελείωσε ο Λαζόπουλος», κι ας μένουν κι άλλα πέντε τραγούδια. Με το που λέει «Εγώ θα τραγουδάω κι εσείς θα επαναλαμβάνετε» φαντάζομαι εκατοντάδες χιλιάδες τηλεθεατών να αρπάζουν το τηλεκοντρόλ και να αλλάζουν κανάλι.

»Το ζάπινγκ μου αποδίδει. Ο Λαζόπουλος είναι και στην ΕΤ1, καλεσμένος στη θεατρική εκπομπή του Γεωργουσόπουλου. Εκεί βλέπω έναν άλλο Λάκη - ίσως τον αληθινό: έναν πανέξυπνο άνθρωπο με συστολή, με μέτρο, με λεπτό χιούμορ. Ούτε λαϊκισμός, ούτε αλαζονεία, ούτε γελοίες προσπάθειες να μοιάσει στο μέσο Έλληνα. Παρακολουθώ ολόκληρη την εκπομπή με απόλαυση. Να ένας πραγματικός καλλιτέχνης, σκέφτομαι.

31.3.2010

Δεν μας τα 'πες αυτά Νάντια!;

                                                     


Πέτυχα λοιπόν ψές στην τηλεόρα το Ράδιο Αρβύλα στη φάση που τράγουδανε στο studio, δηλαδή στο τελευταίο μέρος της εκπομπής και έβλεπα μια κοπέλα να τραγουδάει και είχε τόσο ωραία φωνή... Και ξαφνικά συνειδητοποίησα πως ήταν η Νάντια Μπουλέ... ΣΟΚ έτσι? Και νομίζω πως και σε άλλους θα προκάλεσε εντύπωση... Μπράβο Νάντια... Μπράβο που άφησες την τηλεόραση και έπιασες το μικρόφωνο(από ότι φαίνεται καλά έκανες!)... Και γενικά το όλο στυλάκι της ήταν πολύ δυνατό... Ξάνα μπράβο Νάντια... Συνέχισε έτσι... Σίγουρα έχεις ανέβει στα ματιά πολλών....

ΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΕΙΠΕ!ΦΟΒΕΡΗ!

                                                                                                                              

Θετική η μετακόμιση του Ράδιο Αρβύλα

Άρεσε στο κοινό η μετακίνηση της παρέας του Αντώνη Κανάκη και αυτό φάνηκε από τα νούμερα τηλεθέασης.

Με μέσο όρο 18,8% ο ΑΝΤ1 θα τρίβει τα χέρια του.

Όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο Αντώνης Κανάκης, η ιδέα υπήρχε απ' την αρχή της χρονιάς και μάλιστα για μεταμεσονύκτια προβολή.

Τελικά συμβιβάστηκαν στις 23.00 κι ας ακούγεται πως δε χάρηκε ιδιαίτερα ο Θέμος.

(θα προτιμούσε να παίζει Τρίτη)

Το σίγουρο είναι, ότι απέφυγε τον...τυφώνα του απογευματινού Mega.

Αυτήν την εβδομάδα, θα τη βγάλει καλά, δεδομένων των επαναλήψεων των απέναντι.

Αν είναι ικανοποιητικά τα νούμερα και την επόμενη βδομάδα, τότε σίγουρα θα μιλάμε για μια από τις εξυπνότερες ιδέες του ΑΝΤ1 φέτος (άλλωστεστα μετρούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού...)

Αναλυτικά τα νούμερα στα τέταρτα:

23.00-23.14   17,4
23.15-23.29   15,1
23.30-23.44   23,4
23.44-23.59   19,1

πηγή: mediasoup

Οδηγίες για το πώς να κάνετε μπάνιο!

Ο Ιωάννης John Sir Vetas ή αλλιώς Γιάννης Σερβετάς ή αλλιώς ο συγγραφεύς δίνει μαθήματα για το πώς να κάνουνε μπάνιο άντρες και γυναίκες ως Γιάννης ο Όμορφος!

Με τις υγείες μας!

Η πραγματική συζήτηση του Νίνο με τους δημοσιογράφους, ο Νίνο έσπασε μια κάμερα,ο Νίνο φόρεσε φούστα, ο Νίνο είναι gay και κάτι τρέχει στα γύφτικα. Νευριάζω που βλέπω σοβαρά blogs (ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα) όπως το http://reportazpress.blogspot.com κ.α. να μετενσαρκώνονται στο Star Channel. Σόρρυ κι όλας αλλά στα παπάρια μας! Το μόνο που μένει να κάνουν είναι να πάρουν μια κάμερα οι διαχειριστές αυτών των ιστολογιών και να τρέχουν να παίρνουν πλάνα απ’ το σπίτι του Γιάννη Γαλάτη στη Μύκονο( Πάμε, πάμε όλοι στο όμορφο νησί κτλ) ή να έχουν αποκλειστική συνέντευξη της Στέλλας Μπεζαντάκου αλλά ξέχασα…σήμερα πουλάει ο βροντοψώλης  Νίνο Ξυπολιτάς!(Μη χέσω) Αυτά τα ολίγα! Καλές βουτιές!

Περί τηλεοράσεως volume 2

Γιουχου σας! Το μεσημέρι αποφάσισα να κάνω το οικτρό λάθος να δω ελληνική  τηλεόραση και το πρώτο πράγμα που αντίκρισα μόλις την άνοιξα ήταν η γυναίκα του “μπουμπούκου” και η γυναίκα του “Τρέξτε να σωθείτε η οικονομική κρίση θα σας φάει” σε ένα ρεσιτάλ ηλιθιότητας και χαμηλού επιπέδου. Το concept της εκπομπής ήταν η Τατιάνα Στεφανίδου στη δική της “Στιγμή της αλήθειας”.(αφού ξεφτιλίστηκε όοοολη η Ελλάδα σε αυτό το τηλεπαιχνίδι, αποφάσισε η Τατιάνα να ξεφτιλιστεί κι αυτή. Ζήλεψε η κάρια, σου λέει όλοι πήγαν, εγώ δε θα πάω; καλύτεροι είναι αυτοί από εμένα;) Να μη σας τα πολυλογώ οι σιχαμένες ερωτήσεις άρχισαν και είμαι 100% σίγουρος πως ο ανιχνευτής ψεύδους δούλευε κανονικότατα και τίποτα δεν ήταν στημένο! Κι όλα αυτά γιατί; –για την αυτοπροβολή της κ.Στεφανίδου, αυτής της Άγιας γυναίκας. Μια μεγάλη μούτζα λοιπόν σε όλους τους υπεύθυνους τις εκπομπής, αλλά μια ακόμη μεγαλύτερη μούτζα σε όλους εμάς που κάτσαμε και το παρακολουθήσαμε.

Ο Αυτιάς στην Ελληνοφρένεια!

Περί τηλεοράσεως

Κατά την καθιερωμένη μου νυχτερινή τσάρκα στον κόσμο των bloggers επισκέφτηκα το blog του Σκύλου και διάβασα κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις και αλήθειες που γράφει στο τελευταίο του άρθρο "Περί τηλεοράσεως". Αναδημοσιεύω λοιπόν το σχετικό απόσπασμα. =)

Ενδιαφέρον πράγμα η τηλεόραση. Αρκεί να βρεις το κουμπί της. Είναι για να βοηθήσω, αυτό που γράφει «off». Άπαξ και το βρεις, το χειρίζεσαι το θέμα μια χαρά. Βέβαια, τα πράγματα δεν είναι πια όπως παλιά, τώρα τελευταία αυτές οι καινούριες στενές τηλεοράσεις δεν έχουν και πολύ χώρο να ακουμπήσεις πράγματα πάνω τους, ούτε μπιμπελό, ούτε ένα σεμεδάκι, σχεδόν τίποτε. Ας σοβαρευτώ, όμως. Δε διεκδικώ καμμία δάφνη πρωτοτυπίας μ’ αυτά που σκέφτομαι για το χαζοκούτι. Ομολογώ ότι είναι κάπως δύσκολη η θέση μου, μια που, κακά τα ψέματα, πάνω από δυό δεκαετίες τώρα βγάζω το ψωμί μου (ενίοτε και...παντεσπάνι, ας μην κρυβόμαστε) από κάτι που δε χάνω ευκαιρία να κατηγορώ και να απαξιώνω. Το παράδοξο αυτό συχνά με έχει οδηγήσει στο κατώφλι της αποχώρησης και μία από αυτές τις μέρες θα το διαβώ κιόλας.

Υπάρχει τρόπος να ζεις με τα καλά και τα κακά της τηλεόρασης; Υπάρχει. Όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, χρειάζεται λίγη σκέψη και ψυχραιμία. Να το παράδειγμα της τρέχουσας οικονομικής κρίσης. Δεν είναι σε καμιά περίπτωση ούτε και συγκρίσιμο με τις προηγούμενες κρίσεις της δεκαετίας του 1920 και του 1970, κι όμως, βλέποντας τηλεόραση, σχηματίζουμε την εντύπωση ότι είναι, ου μην αλλά και χειρότερη. Να το παράδειγμα της κακοκαιρίας. «Κόπηκε στα δύο η Ελλάδα». Όχι, δεν κόπηκε, ούτε υπάρχει περίπτωση να κοπεί, αλλά το κοινό διψά για φρέσκο αίμα, και τα κανάλια αναλαμβάνουν να το ποτίσουν. Γιατί, όμως, διψά το κοινό για αίμα; Επειδή αίμα το πότισαν, και αίμα έμαθε να ζητάει. Και δεν είναι το κοινό κάτι αόριστο, άυλο, άπιαστο, ξένο. Είμαστε εσείς κι εγώ, οι φίλοι μας, οι συγγενείς μας, ο κοινωνικός μας περίγυρος.

Όλοι εμείς χρειάζεται απλώς να μάθουμε (ξανά!) να μην περιμένουμε από την τηλεόραση να μας πει πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα. Έχουμε την καλλιέργεια, τις γνώσεις και το μυαλό, γιατί να μην τα χρησιμοποιήσουμε; Το κλειδί ίσως είναι η παραδοχή ότι η τηλεόραση δεν είναι ένα απρόσωπο μεγαθήριο που κινείται αυτόβουλα : είναι άνθρωποι, λίγο πολύ σαν όλους μας, που επιλέγουν τι θα δείξουν, πότε και πως θα το δείξουν. Γιατί η κρίση αυτών των ανθρώπων πρέπει ντε και καλά να είναι σημαντικότερη από αυτήν του καθενός μας και πρέπει να τη δεχτούμε σαν θέσφατο; Η ρήση «πίστευε και μη ερεύνα» δεν ίσχυσε ποτέ, ήταν μια εσκεμμένα παραποιημένη ερμηνεία της αληθινής ρήσης, που έλεγε «πίστευε και μη, ερεύνα». Είτε πιστεύεις είτε όχι, ψάξτο το θέμα. Βλέπετε τι διαφορά μπορεί να κάνει ένα ταπεινό κόμμα;

Δεν προτρέπω κανέναν αναγκαστικά να την κλείσει. Είναι βολική η τηλεόραση, συχνά είναι διασκεδαστική και ωφέλιμη, αλλά μέχρι εκεί : βλέποντάς την δεν πρέπει ούτε για ένα λεπτό να χάνουμε τον εαυτό μας και να παραδίδουμε την κρίση μας σε μία άλλη που, όπως εξήγησα παραπάνω, δεν είναι διόλου πιο σημαντική. Ας την παρακολουθούμε, αλλά με καθαρή ματιά. Ας την πιστέψουμε όταν μπορεί να μας πείσει, αλλά ας μην παραδοθούμε ποτέ αμαχητί. Η αλήθεια, άλλωστε, είναι εκεί έξω...

Η στιγμή της αλήθειας...

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για το νέο τηλεπαιχνίδι που προβάλλεται από την ιδιωτική τηλεόραση του Antenna, " Η Στιγμή Της Αλήθειας". Το παιχνίδι αφού σημείωσε τεράστια επιτυχία στην Αμερική, "έφτασε" και στην Ελλάδα! (μη χάσουμε!).

Το τηλεπαιχνίδι,που είναι ουσιαστικά ένα πολύ σκληρό reality show, έχει σκοπό τον εξευτελισμό των ατόμων που συμμετέχουν. Οι θαρραλέοι παίκτες καλλούνται να απαντήσουν ειλικρινά σε 21 συνολικά προσωπικές ερωτήσεις, βγάζοντας όλα τα "άπλυτά" τους στη φόρα διεκδικώντας 200.000 ευρώ! Οι παίκτες, ως άλλοι μονομάχοι, μόλις μπουν στο πλατώ-αρένα, συνδέονται με έναν υπερσύγχρονο ανιχνευτή ψεύδους . Τότε η παρουσιάστρια-τραγουδίστρια-μαέστρος-πολυμίξερ, θέτει ερωτήσεις και αν ο ανιχνευτής κρίνει (μέσω μιας διαδικασίας μέτρησης της υγρασίας του σώματος, των παλμών της καρδίας κ.α) ότι η απάντηση ήταν αληθής, ο παίκτης κερδίζει κάποιο ποσό και προχωράει στα μεγαλύτερα, πιο εξευτελιστικά επίπεδα! Η ντροπή και η ταπείνωση για τους συμμετέχοντες είναι αμέτρητη καθώς, στο στόυντιο βρίσκονται συγγενείς, φίλοι, κοντινοί άνθρωποι του "θύματος". "Η Στιγμή Της Αλήθειας" είναι ένα καλό παράδειγμα για να δούμε όλοι πόσο χαμηλά έχει πέσει ο άνθρωπος προκειμένω να κερδίσει χρήματα. Είναι διατεθειμένος να πουλήσει και την ψυχή του στο διάβολο. Συγχαρητήρια αξίζουν σε όλους μας!