Τελευταίο τεστ

       Δεν πρέπει να ξεχάσετε ότι λάθη, μουντζούρες και ένα άσχημο γραπτό επηρεάζουν αρνητικά τους βαθμολογητές...

Μουντζούρες, ορθογραφικά λάθη και «μαργαριτάρια» παντός τύπου, ορνιθοσκαλίσματα και κατάφωρη παραβίαση των κανόνων στίξης.


Το άγχος των γενικών εξετάσεων βλάπτει σοβαρά την εικόνα του πονήματος των υποψηφίων.


Ένα «τσαπατσούλικο» γραπτό (δηλαδή χωρίς παραγράφους, με πολλά ορθογραφικά λάθη και δυσανάγνωστο γραφικό χαρακτήρα) είναι πιθανό να επηρεάσει αρνητικά τους διορθωτές, σε αντίθεση με ένα πιο «νοικοκυρεμένο» αναλόγου περιεχομένου, το οποίο και θα κρίνουν με περισσότερη επιείκεια επειδή δεν τους κούρασε στην ανάγνωση.


Υπάρχουν δυο τρόποι βαθμολόγησης, ανάλογα με το μάθημα, οι οποίοι πάντως τις περισσότερες φορές συνδυάζονται: αξιολόγηση του γραπτού βάσει της συνολικής εικόνας του και βάσει των επιμέρους στοιχείων (π.χ. το καθένα από τα 4 ζητήματα για τα μαθηματικά, τη φυσική, τη χημεία και τη βιολογία, οι μεταφράσεις και οι παρατηρήσεις για τα αρχαία και τα λατινικά, το περιεχόμενο, η διάρθρωση των σκέψεων και η έκφραση για το μάθημα της έκθεσης).


Αυτό που ελέγχεται σε κάθε περίπτωση είναι η πληρότητα της απάντησης, η σαφήνεια και η λογική διατύπωση.


Σύμφωνα με την εγκύκλιο που χορηγείται κάθε χρόνο στους διορθωτές των Γενικών Εξετάσεων από το υπουργείο Παιδείας, θετικά στοιχεία θεωρούνται η ευανάγνωστη γραφή, το καθαρογραμμμένο γραπτό, η ορθή χρήση των σημείων στίξης και η ορθή διάκριση των παραγράφων.


Αντίθετα, η ακαταστασία του γραπτού, η κακή χρήση της στίξης, η έλλειψη παραγράφων, οι συχνές διαγραφές λέξεων και φράσεων και οι μουντζούρες προσμετρώνται στ’αρνητικά. Φυσικά, είναι στη διακριτική ευχέρεια του κάθε διορθωτή να σταθεί με αυστηρότητα ή επιείκεια στη μορφή του γραπτού.


1. Η ορθογραφία παίζει ρόλο ανάλογα με το εξεταζόμενο μάθημα. Συνήθως οι διορθωτές των θεωρητικών μαθημάτων (έκθεση, αρχαία ελληνικά, λατινικά και ιστορία) είναι περισσότερο «αυστηροί» επί του θέματος.


Πάντως, σοβαρότατα ορθογραφικά λάθη θεωρούνται όσα αναφέρονται στις καταλήξεις, στις συνηθισμένες και εύχρηστες λέξεις και στους κανόνες της γραμματικής, ενώ τα σφάλματα σε συλλαβισμό και σε στίξη θεωρούνται ήσσονος σημασία.


Αν σε κάποιες απαντήσεις περιέχονται περισσότερα στοιχεία απ’όσα αναφέρονται στο βιβλίο ή οι ασκήσεις επιλύονται με διαφορετικά –ααπό τον συνηθισμένο- τρόπο, οι διορθωτές ελέγχουν την ορθότητά τους και το λαμβάνουν υπόψη τους.


2. Η αξιολόγηση ενός γραπτού σταματά στην υπογραφή του επιβλέποντος καθηγητού. Αυτό σημαίνει ότι το «πρόχειρο» δεν λαμβάνεται σε καμία περίπτωση υπόψη στην τελική βαθμολογία.


Οι υποψήφιοι πρέπει να γνωρίζουν ότι οι διορθωτές δεν νιώθουν καμία περιέργεια – ειδικά όταν έχουν πληθώρα γραπτών μπροστά τους …


3. Οι υποψήφιοι που παραδίδουν «ιδρωμένα» τετράδια – τα οποία «κατσαρώνουν» όταν στεγνώσουν – δεν πρέπει να ανησυχούν. Υπάρχουν διορθωτές που τα ατνιμετωπίζουν ακόμη και με συμπάθεια, βλέποντας τον κόπο και την «ποτισμένη» αγωνία.


Κατά την αντιγραφή των θεμάτων, οι μαθητές πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί: Ένα λάθος είναι πιθανό να επηρεάσει τους βαθμολογητές που κρίνουν μ’αυτό τον τρόπο την προσοχή και τη γενικότερη ικανότητα αντίληψής τους.


4. Γραπτό που περιέχει ύβρεις, αισχρολογίες ή επιδεικτικά άσχετες απαντήσεις τίθεται υπόψη της επιτροπής βαθμολόγησης των γραπτών. Γι’αυτές τις περιπτώσεις προβλέπονται κυρώσεις, τις οποίες ωστόσο δεν έχει υποστεί κανείς μέχρι σήμερα.

Πρόκειται για ένα άρθρο του Χρήστου Κάτσικα(γράφει στα νέα) και αναφέρεται στο αν και κατα πόσο "μετράει" η εικόνα του γραπτού στις Πανελλαδικές εξετάσεις...Τα σχόλια δικά σας.

ΨΑΧΤΕΙΤΕ ΡΕΕ!

                                                                  

Λοιπόν ας μιλήσουμε για κάτι σοβαρό τώρα… Τα παιδία που ετοιμάζονται να «μπουν» στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα(κοινώς πανεπιστήμια) δεν ξέρουν τι τους γίνεται… Ξέρω άρχισα λίγο απότομα και είμαι λίγο ωμός και σκληρός μαζί τους αλλά φαντάζομαι πως έχετε προσέξει πως οι περισσότεροι που δίνουν Πανελλαδικές ή δεν ξέρουν που θέλουν να περάσουν ή θέλουν να περάσουν σε σχολή που φοίτησε ο μπαμπάς τους ή η μαμά τους. Η βλακεία είναι ότι όλο αυτό που συμβαίνει το αποδέχονται όλοι και το θεωρούν δεδομένο… Ε λοιπόν όχι ρε παιδιά… Δεν είναι έτσι τα πράγματα… Επίσης φαντάζομαι πως θα έχετε παρατηρήσει πως αυτοί που “ξέρουν” πού θέλουν να περάσουν γνωρίζουν από λίγες έως ελάχιστες πληροφορίες για τη σχολή που σκέφτονται και(αυτό είναι το τραγικό της υπόθεσης) δεν γνωρίζουν τίποτα από τις άλλες σχολές που υπάρχουν… Όλοι ξέρουμε πως το εκπαιδευτικό μας σύστημα(ας το πω ευγενικά)υστερεί πάρα πολύ από άλλα αντίστοιχα σε χώρες του εξωτερικού… Ακριβώς όμως επειδή δεν θα έρθει κανένας να παρουσιάσει στους μαθητές την κάθε σχολή του κάθε πανεπιστημίου(γιατί π.χ η φιλοσοφική του Αριστοτελείου διαφέρει σε πολλά από αυτήν του Δημοκρίτειου πανεπιστημίου) πρέπει τα ίδια τα παιδιά να ψαχτούν… Δηλαδή αφού η νέα γενιά έχει χαρακτηριστεί και ως γένια της τεχνολογίας οι “υποψήφιοι” θα πρέπει να μπουν στον κυβερνοχώρο και να διαβάσουν προσεκτικά τον οδηγό σπουδών όχι μόνο της σχολής που ενδιαφέρονται αλλά και άλλων σχολών που σκέφτονται πως θα τους άρεζαν… Ο οδηγός σπουδών μιας σχολής περιγράφει γενικά τη σχολή, τα μαθήματα που διδάσκονται και τον αριθμό τους αλλά γράφει και για τους καθηγητές κ.α. Γι αυτό λοιπόν ψαχτείτε… Δυστυχώς ή ευτυχώς στην Ελλάδα η είσοδος στο πανεπιστήμιο θεωρείται πως κρίνει το μέλλον των νέων πράγμα(οφείλουμε να το ομολογήσουμε)που δεν είναι απολύτως λανθασμένο… Εύχομαι καλή αναζήτηση και σωστή επιλογή ανάλογα με αυτά βέβαια που αρέσουν στον καθένα και όχι με αυτά που του υποδεικνύουν άλλοι!!!

Εξετάσεις και αρκίδια!

Βρήκα το δρόμο και γύρισα (που είπε και ο Χρήστος “Q” Κιούσης) σαν ένας παραστρατημένος αμνός που είχε καιρό να βελάσει στο κοπάδι των blogs και του SheepBlogging… Καθίστε λοιπόν αναπαυτικά, πάρτε κάτι κρύο να πιείτε και εάν είστε καπνιστής ανάψτε τσιγάρο γιατί το θέμα σηκώνει συζήτηση. Όλοι γνωρίζετε (κι αν δεν γνωρίζετε, ΜΑΘΕΤΕ) πως είμαι μαθητής της 2^ας τάξης του Λυκείου(σε ιδιωτικό σχολείο της Θεσσαλονίκης) και όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος διανύουμε περίοδο ενδοσχολικών εξετάσεων, στην φετινή περίπτωση για προβιβασμό στην επόμενη χιλιομαρτυρική τάξη της 3^ης Λυκείου. Έχω λοιπόν μερικά αναπάντητα ερωτήματα στα οποία θα ήθελα τη γνώμη σας ή έστω το βέλασμά σας. Εν αρχή, ποιος πούστης σκέφτηκε(γιατί περί πούστη πρόκειται) οι εξετάσεις να διεξάγονται μέσα στην άνοιξη-καλοκαίρι, με τον ήλιο ντάλα, τη θερμοκρασία να ανεβαίνει μέρα με τη μέρα και τις θηλυκές υπάρξεις να φοράνε όλο και λιγότερα ενδύματα; Άντε τώρα να κάτσεις να λύσεις ασκήσεις επαγωγής, να διαβάσεις για το Σύστημα Golgi και να μάθεις για τις κακώσεις! Το μυαλό των περισσοτέρων είναι να βγουν έξω, να αράξουν με την παρέα τους, να ρεμβάσουν,(Στέλιο ε; χα!) να χαλαρώσουν και στην καλύτερη των περιπτώσεων να πάνε για μπάνιο! Επιπλέον, για όσους δεν ξέρουν να αναφερθεί πως ο μέσος όρος των γραπτών εξετάσεων μετράει το 50% του γενικού συνολικού βαθμού. Γιατί δηλαδή το 50% του βαθμού σου να εξαρτάται από μια περίοδο τριών εβδομάδων και κάτι ψιλών; Μέσα σε ένα διαγώνισμα δύο ωρών θα φανεί ότι έμαθες οοοοόλη τη χρονιά; Επίσης, στο ολικής αγωγής και εκπαίδευσης σχολείο μας(«για μας ο κάθε μαθητής είναι μοναδικός» και πίπες») δίνουμε διπλά  μαθήματα!(όπως σε όλα τα ιδιωτικά) Για παράδειγμα, την Τρίτη μπορεί να γράφουμε Ιστορία και Άλγεβρα και την Πέμπτη Χημεία Γενικής Παιδείας και Φυσική Κατεύθυνσης. Είναι αδύνατο μέσα σε μιαμιση μέρα(γιατί ουσιαστικά τόσο είναι) να βγάλει ένα μαθητής την ύλη δύο ολόκληρων μαθημάτων και να γράψει και καλά! –Και η απάντηση του σχολείου; «Έτσι είναι το σύστημα εδώ, αν δε γουστάρεις, τον πούλιτζερ»! Ουσιαστικά δίκιο έχουν γιατί είναι μια επιχείρηση! Ας φανερωθούν στον κόσμο όμως και ας έχουν την ταμπέλα «Επιχείρηση» και όχι Σχολείο ή Κολλέγιο! Ξέρω ότι τα περισσότερα που σκέφτομαι θα «πάνε στο βρόντο» και ότι και να τα διαβάσει κάποιος αρμόδιος θα τα γράψει στα αρκίδια του και δεν θα αλλάξει κάτι(τουλάχιστον σύντομα), αλλά ήθελα κάπως να εκτονωθώ και να ξεσπάσω!(Σιγά τα αίματα). Anyway, καλό καλοκαίρι να ‘χουμε =]

Ηθικοί κανόνες στα ρεπορτάζ, ηθικά διλήμματα και εισβολή στην ιδιωτική ζωή

Άφωνοι έμειναν ενενήντα περίπου φοιτητές κατά τη διάρκεια του μαθήματος «Ειδικά ρεπορτάζ» στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου της Αθήνας όταν ο καθηγητής του Λάμπης Ταγματάρχης, δημοσιογράφος και πρόεδρος στη συνδρομητική τηλεόραση, κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας σήκωσε μία φοιτήτρια που καθόταν στην πρώτη σειρά του αμφιθεάτρου και την φίλησε στο στόμα. Ακολούθως ζήτησε από τους φοιτητές να καταγράψουν το περιστατικό και να το στείλουν άμεσα ως ρεπορτάζ στο μέσο που υποτίθεται ότι εργάζονταν. Μόλις είχε ολοκληρωθεί εκτενέστατη συζήτηση με θέμα «Ηθικοί κανόνες στο ρεπορτάζ, ηθικά διλήμματα, εισβολή στην ιδιωτική ζωή» και είχε αναλυθεί η ανάγκη να ερευνούν σοβαρά και να ψάχνουν σε βάθος οποιοδήποτε θέμα πριν το καταγράψουν για το μέσον όπου μελλοντικά θα εργάζονται.

Οι φοιτητές όντως κατέγραψαν αυτό που είδαν και με ιδιαίτερα οξύ τρόπο καυτηρίασαν την πράξη του καθηγητή τους. Ένας μάλιστα αποχώρησε επιδεικτικά από το αμφιθέατρο σε ένδειξη διαμαρτυρίας γι’ αυτό που συνέβη στη συμφοιτήτριά του.
«Ήρθε να λυτρώσει τα σεξουαλικά του βίτσια» έγραψε ο ένας, «σεξουαλική επίθεση σε φοιτήτρια την ώρα του μαθήματος» έγραψε άλλος, «πείραμα με σεξουαλικές προεκτάσεις» συμπλήρωσε ο τρίτος. Έγινε κυριολεκτικά ο χαμός.

Ο καθηγητής άκουγε όλο το φριχτό κατηγορητήριο ατάραχος.
«Σας έχω βγάλει και φωτογραφία με το κινητό μου» του φώναξε ένας φοιτητής, «δεν φοβόσαστε ότι αύριο θα είστε πρωτοσέλιδο;» τον ρώτησε.
Ο καθηγητής σηκώθηκε και αφού ευχαρίστησε τους φοιτητές του για τη συνεργασία, τους ανακοίνωσε ότι αν δεν είναι εξαιρετικά προσεκτικοί και δεν ερευνούν αυτό που πρόκειται να γράψουν, πέρα από το γεγονός ότι δεν θα περάσουν ποτέ το μάθημά του, δεν θα μπορέσουν να γίνουν ποτέ καλοί δημοσιογράφοι. Και αμέσως άρχισε να τους απαριθμεί τα λάθη τους:
- Κανείς από τους φοιτητές-ρεπόρτερ δεν έκανε ρεπορτάζ.
- Κανείς δεν σηκώθηκε από τη θέση του να ρωτήσει το «θύμα» αν είχε κάποια σχέση με τον κ. καθηγητή, αν είχε προηγηθεί κάτι μεταξύ τους, αν είχε προκληθεί ή είχε προκαλέσει τον καθηγητή.
- Κανείς φοιτητής δεν παρατήρησε ότι η φοιτήτρια «θύμα» ήταν ένα τελείως άγνωστο σε αυτούς πρόσωπο και προφανώς δεν την είχαν ξαναδεί ποτέ στο αμφιθέατρο της σχολής.
- Κανείς φοιτητής δεν πρόσεξε ότι αυτή η φοιτήτρια, όσο κι αν έμοιαζε νέα, ήταν τουλάχιστον δέκα χρόνια μεγαλύτερή τους.
- Επειδή η φοιτήτρια «θύμα» δεν γνώριζε κανέναν, δεν μιλούσε και με κανέναν, πράγμα ασύνηθες για φοιτητικό αμφιθέατρο.
- Κανείς από τους φοιτητές δεν σκέφθηκε ότι το θέμα που μόλις είχε αναλυθεί από τον καθηγητή είχε τίτλο «Ηθικοί κανόνες στη δημοσιογραφία» και ό,τι αυτό σημαίνει.
- Κανείς δεν ρώτησε τη συμφοιτήτρια που καθόταν δίπλα στο «θύμα» αν πρόσεξε κάτι ιδιαίτερο στη συμπεριφορά του «θύματος» ή την συμπεριφορά του καθηγητή.
- Κανείς δεν φρόντισε να ρωτήσει τον καθηγητή αν είναι σύνηθες γι’ αυτόν να καταφεύγει σε ανάλογες συμπεριφορές και αν αυτή είναι μία νέα διδακτική μέθοδος.
- Τέλος, κανείς δεν φρόντισε να μάθει γιατί επιτέλους διάλεξε αυτή τη φοιτήτρια και όχι κάποια άλλη και, εν πάση περιπτώσει, αφού επρόκειτο να τον κάνουν πρωτοσέλιδο να του ζητήσουν να πει κι αυτός την άποψή του.

Το μάθημα τελείωσε. Οι φοιτητές συζητούσαν μεγαλόφωνα για το περιστατικό. Ο καθηγητής έπρεπε να αποχωρήσει γρήγορα από την αίθουσα γιατί το δίωρο της διδασκαλίας είχε τελειώσει. Σηκώθηκε, μάζεψε τα πράγματά του από την έδρα, ζήτησε από τους φοιτητές ένα λεπτό ησυχία για να τους συστήσει τη γυναίκα του, που πρώτη φορά παρακολούθησε το μάθημά του.

Αφιερωμένο σε όλους τους δημοσιογράφους, τους «δημοσιογράφους», τους δημοσιοκάφρους και τους bloggers που επιθυμούν να δημοσιογραφούν.

πηγή: http://www.pare-dose.net/

 

 

Η επιτυχία κοστίζει ακριβά στους γονείς...

Έτυχε εχτές το βράδυ να πέσει στα χέρια μου η εφημερίδα "Το Πρώτο Θέμα". Βρήκα λοιπόν ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο σχετικό με τις σπουδές και τους στόχους των εφήβων για το μέλλον τους.

"Αφήνουν την Ιατρική για τη Νοσηλευτική λόγω φτώχειας" ήταν ο τίτλος. Όλοι γνωρίζουμε λίγο-πολύ πως για να ζήσει και να σπουδάσει ένας φοιτητής εκτός της πόλης του χρειάζεται το ελάχιστο 1300 ευρώ μηνιαίως( δηλαδή 40.000-50.000 ευρώ για 4 ή πέντε χρόνια!) Για το λόγο αυτό λοιπόν, πολλοί μαθητές επιλέγουν τελικά κατώτερη (σε μόρια) σχολή προκειμένω να παραμείνουν στη γενέτειρά τους και να μην ξενιτευτούν σε κάποια κωμόπολη επιβαρύνοντας τους γονείς τους αλλά και τους εαυτούς τους. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα υποψηφίου , που ήταν μεταξύ των πρώτων, που δήλωσε ότι προτίμησε να "χάσει" την πολυπόθητη Ιατρική και να μπει σε τμήμα πολυτεχνείου που υπάρχει στην πόλη του. Σε αντίθεση με παλαιότερα, που οι φοιτητές ήθελαν να σπουδάσουν μακριά από τον τόπο τους για να ζήσουν ξέγνοιαστη και ανέμελη ζωή,τώρα η νέα τάση θέλει τους φοιτητές να σπουδάζουν, αν όχι στον τόπο τους, τουλάχιστον κάπου κοντά. Τα παιδιά αναγκάζονται να βάλουν στην "κατάψυξη" τα όνειρά τους εξαιτίας της ακρίβειας.